روز شبيه شده بود به روز قيامت ؛ پس آن جناب را در پشت سر پدر بزرگوارش دفن كردند در همان خانه خود آن حضرت . و ديگر ، پسر آن حضرت ؛ حجّة بن الحسن امام زمان مهدى آل محمّد صاحب الزمان عليه السلام است كه در شب نيمه شعبان سنه 255 ولادت با سعادتش واقع شد ، و پنج سال از سنّ مقدّسش گذشته بود كه امامت به آن حضرت منتقل شد بعد از وفات پدربزرگوارش ، و اين بزرگوار همان مهدى موعود است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و پدران بزرگوار او جميعاً خبر دادند و اخبار فرمودند كه او صاحب سيف است و دولت آل محمد در زمان ظهور او مستقر مىشود ، و از براى او دو غيبت خواهد بود يكى صغرى و يكى كبرى ، و دنيا منقضى نخواهد شد مگر آنكه آن حضرت ظهور فرمايد ، و دنيا را پر از عدل و داد فرمايد ، پس از آنكه از ظلم و جور پر شده باشد ، و از براى ظهور آن حضرت علاماتى فرموده‌اند ، و افضل اعمال امّت را انتظار فرج فرموده‌اند ، و غيبت صغرى از زمان ولادت آن حضرت بود تا سال سيصد و بيست و نهم كه شيخ اجل على بن محمّد سمرى نائب چهارم آن حضرت وفات كرد ، و بعد از فوت سمرى ابتداى غيبت كبرى شد و تا اين زمان هزار سال و كسرى « 1 » است كه آن حضرت از انظار مردم محجوب و پنهان است ، و شيعيان او شب و روز منتظر آن نور عالمتاب مىباشند اميد است كه شب طولانى ما به آخر رسيده باشد و طلوع فجر كه فرج ما ، در آن است نزديك باشد ، فَقَدْ طالَ الانْتِظارُ وَ شَمِتَ بِنَا الفُجّارُ .

--> ( 1 ) ( . تا زمان تأليف كتاب ، هزار و چهار سال و تا اين زمان هزار و هفتاد و هشت سال . )